چه خوش گفتند آیین رفاقت                               که خوش دینیست این رسم رفاقت

دورویی و ریا و چند رنگی                                    جدایند زجوانمردیُ پاکی و صداقت

دوستی بود هردم شادی تا به غم                       چه بسیارند رفاقت های اوقات فراغت

سر کیسه که شل باشد عزیزی                          جدا از مال و از ثروت نمی گیرند سراغت

رفاقت به جنون نیست و آزادی زعقل                    چه آسان است افتادن در این چاه حماقت

این گوش و این چشم سلاح از این دو بهتر؟            بشنو وبنگر که کیست در اشتیاقت

هر که دارد هوس دوستی ام حرفی نیست            شاید بپذیرم اگر داشت لیاقت