یادداشتی از بنده به بهانه اتمام فیلم رویای گنجشگ ها

مجموعه تلویزیونی رویای گنجشگ ها سریالی بود که شب های گذشته از شبکه دو تلویزیون ایران پخش می شد.

هر چنده بنده از قسمت های آغازین، مخاطب این سریال نبوده ام اما نیم نگاهی به اواسط داستان باعث شد تا جزء مخاطبین ثابت این سریال شوم.

رویای گنجشگ ها روایت پدری مهربان و دلسوز بود که با فاصله از دنیای شهری به روستایی پناه می برد و در کلبه ای با معماری روستایی مشغول به زندگی با کودکان بی سرپرست می شود، پدری که حاصل عمرش نیز حال در سن پیری اش عصای دستش شده و در راهی که آموخته با او همقدم می شود.

در این مسیر با داستانی همراه می شویم که مدتی از زندگی یک خَییر  و اطرافیانش را به نمایش می گذارد.

رویای گنجشک ها روایت میکند از رویا و آرزوهای پاک بچه های بی سرپرست و یا به عبارت دیگر هدف والای خییرین برای به پرواز درآوردن استعداد ها و همدلی با بی سر پرستان...

امروز اگر بنشینی پای سریال های اجتماعی تلویزیون ، فضای آلوده شهری را میبینی که خبر از جبر اجتماعی می دهد و این که ما هر چه میکنیم، عکس العملی است نسبت به شرایط و فشار اجتماعی و محیطمان محدود است به محیط شهری با تعریف فساد همه گیر!

رویای گنجشگ ها، فیلمی بود که با دوری از این نوع سبک اجتماعی ، در قالب سبک کودک و نوجوان  و به دور از محیط خاکستری شهری به مسائلی پرداخت که  کمتر به آن توجه می شود، مسائلی که همیاری به اطرافیان در آن موج می زند و رنگ وبوی زندگی میدهد.

فیلم رویای کنجشک ها

با این وجود بعضی این فیلم را زیادی خوشبین معرفی میکنند که تا حدی قابل قبول است!، اما باید بدانیم که مسائلی که به نمایش گذاشته شد به دور از واقعیت نیست و مشکل اینجاست که از تلخی های مسائل کمتر  تصویرپردازی شده است...

زندگی در روستای سرسبز و زیبا، لباس ساده و اسلیمی پیر مرد، پند و نصیحت با بیان گرم و پدرانه پیر مرد وپذیرا بودن اطرافیان از سخنانش، قصه گویی های شبانه پیرمرد برای کودکان بی سرپرست، برخورد های انسان دوستانه و همیاری هر یک از نقش های داستان ، نقش امید به خدا در بهبودی زندگی، نمایش دغدغه ها و اهداف خیر در اعمال افراد داستان، همه و همه سخن از سبک زندگی فراموش شده ی ما را می دهد که این فیلم غیر مستقیم به آن می پردازد.

تمجید و تشریح این فیلم در قالب متن نمی گنجد.

به امید شیوع یافتن این دست آثار در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

سعید عنایتی

خوشحال میشم نظرتون رو بدونم.