قیام امام حسین (ع)

 

عاشورا برای ما فقط یک حادثه نیست،بلکه نوعی فرهنگ و آغاز تاریخ دیگر است.حادثه عاشورا روایت تلخی را نشان می دهد و همه ی عالم را متوجه خود می کند.همه ی قیام های حق طلبانه و آزادی خواهانه از آن سرچشمه می گیرد و بر محور عاشورا می چرخد.این وظیفه ما است که فرهنگ عاشورا و پیام کربلا را خوب بشناسیم و الگوی زندگی خود قرار دهیم.امام حسین (ع) در کربلا حماسه بی نظیر کربلا را آفرید تا ما را با فرهنگ خوب زیستن و سر فراز مردن آشنا کند و بندگی خدا و قیام در راه خدا را به مابیاموزد.شاگردان مدرسه عشق به مکتب عاشورا همواره این را درک می کنند و دل به دنیا نمی بندند و از هیچ ستمگری نمی هراسند و از هیچ فتنه ای نمی لرزند.و در برابر بی عدالتی و بی دینی و ظلم،فریاد ظلم ستیزی سر می دهند.از ویژگی های بر جسته و مهم نهضت عاشورا پیوند دین با سیاست است.در عاشورا دیانت و سیاست با هم عمل می کنند.اگر عبادت و دیانت امام حسین (ع)را دروالا ترین مرتبه در کربلا می بینیم،هرگز به بهانه دین داری و پارسایی از امور سیاسی و اجتماعی امت کناره گیری نکردند و نسبت به ستمگری،نیرنگ منافقان بی اعتنا نشدند.حضرت همیشه در اجتماع حضور داشتند و با منافقان مبارزه کردند.یکی دیگر از آموزه های اخلاقی حماسه کربلا دعوت به برد باری و صبر در برابر مصیبت ها  است.امام حسین (ع)و خواهرش زینب (س)و اهلبیت و اصحاب گرامی ایشان در سخت ترین لحظات صبر و طاقتشان را از دست ندادند و در غم از دست دادن بهترین عزیزانشان،صبوری را فراموش نکردند و رسالت در پاسداری از خون آنان با صبوری یک افتخار بود....

امام حسین (ع)قیام خودشان را اصلاح طلبی و امر به معروف و نهی از منکر معرفی کردند و بارها یزیدیان را نصیحت کردند.در روز عاشورا بعد از شهادت یارانش،سرشان را به آسمان بلند کردند و گفتند:خدایا تو شاهدی که با پسر پیغمبر تو چه می کنند.